Taman Negara Maleisië – Oudste jungle ter wereld

Taman Negara Malesië en Mister Chow

Elke dag begint met een morgen. Deze begon om 06:30. Lekker ontspannen douchen, laatste tjak bij elkaar pakken, aanmelden bij HAN (“only for insurance”) en een ontbijtje halen. Echter een ontbijtje scoren, is toch nog een dingetje. Dit keer maar twee sneetjes witbrood met kip!De minibusjes zijn zeer bekend bij backpackers in Azië. Ze zijn vaak sneller dan het openbaar vervoer. Vaak heb je het idee alsof je in een achtbaan zit: vol spanning en sensatie. Mister Chow was onze chauffeur voor vandaag. Na iedereen een goedemorgen gewenst te hebben “Gooimoning”, ging het gas erop. Er was ons verteld dat de trip naar Kuala Tembling 4 uur duurde. Ik dacht bij mezelf in dit tempo zijn we er in 2. Annika en ik hadden keurig de riemen vast geklikt “not only for insurance” maar hoofdzakelijk voor onze eigen veiligheid. Volgens mij heeft Mister Chow röntgenogen want hij kon inhalen voor bochten/heuvels/afsnijden etc. het ging allemaal goed. Na precies 4 uur in dit tempo te hebben gereden, kwamen we in Kuala Tembling.

In Kuala Tembling moesten we ons registreren voor de jungle om vervolgens met de boot (slowboat) naar onze eindbestemming te gaan, Kuala Tahan. De boottocht was ok. Niet erg bijzonder.

Na 3 uurtjes te hebben gevaren kwamen we aan in Kuala Tahan (Selamat Dateng, welkom). Wij sliepen in Delimah Guesthouse, wat in het dorpje Kuala Tahan ligt tegenover de jungle. Delimah Guesthouse is een kleine guesthouse met 3 kamers voorzien van airco, normale wc en ontbijt (jippie!). De man van de guesthouse was zeer begaan met de jungle en houdt van birdwatching. Hij kon ons ook van alles vertellen over welke dieren we hadden gezien. Om naar de jungle te gaan moesten we de river oversteken met een bootje, slechts 1RM (€0,20).

Taman Negara

Tijdens het ontbijt hadden we aan de vrouw des huizes gevraagd of de tracking naar Bukit Indah op 3.2km afstand vanaf de ingang (viewpoint) leuk was om te lopen. “Yes, 2 or 3 hour walk”. Nog even wakker worden en nog wat extra broodjes om aan de wandeling te beginnen. Even later kwam een Spaans stelletje ons vergezellen. Tegen 10 begonnen we beide aan onze tracking. Wij wisten niet waar zij op dat moment naartoe zouden gaan.Een kleine noot: om 05:45 werden we massaal gewekt door de naast gelegen moskee die zijn oproep deed. Iets met Allah. Meer konden wij er ook niet van maken.In het begin hadden we het gevoel alsof we in de vlindertuin liepen. Respect voor de makers van de vlindertuin! Vochtig, warm, paden waar je over kon lopen (soort van steigers) en veel van die jungle geluiden. Je kent ze misschien wel van Animal Planet of iets, nou het klinkt echt zo! Nadat we het bordje met “Do not pass without a guide” voorbij waren ging het avontuur echt beginnen! De steigers hielden op en we moesten over zandpaden verder lopen. We hadden gelezen dat er redelijk wat bloedzuigers in het park zaten dus we hadden wat voorzorgsmaatregelen genomen. Lange sokken met deet en we hadden opgezocht hoe je een moest verwijderen. En dat is niet met zout of een warm voorwerp (Annika). Of deet ook werkt, weten we niet maar het voelde goed. Na een halfuurtje lopen (klimmen/slingeren/springen) kwamen we de Spanjaarden uit onze guesthouse tegen. Gezellig!
Bij Bukit Indah namen we afscheid van elkaar. Zij gingen naar Kuala Terenggan (12,5km vanaf de ingang) en namen vanaf daar de boot richting Kuala Tahan. De vrouw van de guesthouse vertelde dat dit een tracking van ongeveer 6 uur was. Om naar Bukit Indah te gaan moesten we eerst nog een stuk omhoog klimmen. Eenmaal boven hadden we een mooi uitzicht over de jungle. Wat een rust en wat groot!
De Taman Negara is ongeveer 4500km² groot. Boven hadden we besloten dat we ook richting Kuala Terenggan zouden gaan. Het pad was af en toe moeilijk te zien en moeilijk begaanbaar. Al snel kwamen we de Spanjaarden weer tegen waardoor we het grootste gedeelte met zijn 4-en hebben gelopen. Wat een ervaring! We hebben zelfs de Orang Asli (mens jungle) ontmoet. Dit zijn stammen die op zichzelf in de jungle leven. Oké dit was niet helemaal gepland omdat we verkeerd waren gelopen, maar toch we hebben ze wel gezien. Gelukkig hadden we wat koekjes bij ons die ze graag aannamen als dank voor hun vriendelijkheid.Nadat ze ons de goede kant op hadden gestuurd kwamen we bij de eindbestemming aan. Op de kaart leek het alsof dit een dorpje of iets zou zijn. Bij aankomst bleek dat er maar 1 huis stond die ze aan het bouwen waren. Nadat we met de mensen in gesprek raakte bleek dat dit een huis was van de park rangers. Hun huis was afgelopen december weggespoeld doordat de rivier ontzettend hoog stond. Een gelukje dus dat er ook daadwerkelijk iemand aanwezig was. We waren na een tocht van meer dan 6 uur wel toe aan een stoel en een frisje. De park rangers zaten met ons te dollen over dat er geen boot meer ging en dat we moesten blijven slapen etc. Uiteindelijk waren het leuke gasten en kwam er een boot aan die ons weer veilig terugbracht bij Kuala Tahan. Hier mochten we natuurlijk wel dik voor betalen maar dat kon ons op dat moment weinig meer schelen. Onderhandelen zat er helaas niet in aangezien de man van de boot ook wel snapte dat wij geen betere keuze hadden dan toch instappen.
’s Avonds vroeg de man waar we allemaal waren geweest en of we nog wat dieren hadden gespot. Hij is/was ook gids en vertelde een verhaal dat 3 jaar geleden hij mensen meenam over een track en dat ze een tijger hoorden. Niet dat brullen wat iedereen kent, maar het ademhalen. Erg indrukwekkend dat dit soort beesten gewoon vrij daar rondlopen.De dieren die we tijdens deze tracking hadden gezien waren: bloedzuigers (1 op Annika haar been), vlinders, mieren, termieten en een paar vogeltjes. Kortom, karig.

Een laatste uitgeputte dag in de Taman Negara.

Wat een heerlijke nacht! Maar heel even wakker geworden van de moskee. Tijdens het ontbijt maakte ik de opmerking dat het lekker rook in huis. De vrouw des huizes was bezig met het ontbijt voor haar gezin. “Spicy fried rice”. Zonder te beseffen kreeg ik een bordje met spicy rice, met vis, om 08:30 voor geschoteld. Het stond me best tegen om op dit tijdstip een warme maaltijd te eten. Uit beleefdheid heb ik toch een paar happen genomen. Spicy was het zeker (zeker niks voor Fred). De smaak was zeer goed en ik heb het hele bordje keurig leeggegeten.
We hadden besloten om het vandaag wat rustiger aan te doen. De Canopy Walk (soort van broomkroonpad alleen dan met touwen) en Teresek Hill (viewpoint) stonden vandaag op het programma. Bij het betreden van het park namen we dit keer ruim de tijd om alles goed te observeren. Al snel zagen we een stel apen die boven in de bomen zaten. Bij de Canopy zat een joekel van een spin en tijdens de Canopy zagen we een Giant White Squirrel. Verder zagen we nog iets van klauwen in een boom staan, ineens ging Annika harder lopen, en we zagen een grote rood zwarte vogel waarvan ik de naam wel had gevraagd aan de mans des huizes maar ik inmiddels ben vergeten. Excuus.
Achteraf was het toch niet een hele rustige dag want we hadden in totaal ongeveer 5km gelopen. En ik hoor jullie denken: “Och wat is nu 5 km?” Dat dachten wij ook de eerste dag. Maar dat zijn geen mooie geasfalteerde paden zoals in ons kikkerlandje.
’s Avonds hebben wij onze ervaringen weer gedeeld met de beste man en nog een kopje thee gedronken om daarna de backpack in te pakken voor de komende reisdag. We vertrokken de volgende ochtend om 8 uur richting Jerantut om vanuit daar met een minibus richting Kuala Besut en daarna met de speedboot richting Perhentian Besar te gaan. Een eiland voor de kust van Kuala Besut.

P.s. we zijn druk bezig met de nieuwe website. Deze komt binnenkort online. Daarop zullen ook de foto’s van de afgelopen updates staan. Morgen gaan we naar de economic hub in zuidoost Azië, Singapore!

1 Comments

  1. Bonnie schreef:

    Nou, de nieuwe website is een feit, en ziet er prima uit. Mooi geschreven en mooie foto’s. Fijn om te zien dat jullie het naar de zin hebben. Groetjes van ons.xxx

Reacties zijn gesloten.