Pulau Perhentian Besar – eindelijk zon!

Het noordoostelijk Maleisisch paradijs, Pulau Perhentian Besar

is het grotere eiland van de twee meest noord oostelijk gelegen eilanden van Maleisië. Besar betekent groot en Kecil, het andere eiland, betekent klein. Een speedboot had ons hier binnen 45min naartoe gevaren en dropte ons op een klein vlotje voor Flora Bay, het resort. Van dit vlot werden we met een klein bootje (lees badkuip) opgehaald. Onze slaapplek ligt in een baai aan de zuid-oostkant van het eiland en is ongeveer 3km met aan beide kanten jungle en grote mooie rotspartijen. De zee is rustig en op het strand liggen maar een aantal mensen in de schaduw of chillen in de hangmat. Het seizoen voor de Perhentians loopt bijna af i.v.m. het aankomende regenseizoen. Een korte omschrijving van onze accommodatie: geen airco, een koude douche en een fan boven het bed die warme lucht over je toch al warme lijf blaast. In onze kamer heeft Annika 24/7 een zweetsnor en ik een zwanus (dank Lennart). Slaap lekker.

The Sun is Shining, finally

De eerste dag scheen het zonnetje lekker op de Perhentian. Eindelijk! De halve wereld overgevlogen en nog geen zon gezien. Zoals voor ons gebruikelijk is gaan we de eerste dag de buurt/eiland/camping verkennen. Deze keer is het niet anders. Bij aankomst hadden we bij de receptie om een kaart van het eiland gevraagd. Die hadden ze niet. Vanmorgen wel! Wellicht hebben ze hem onder het kopieerapparaat gegooid om te voorkomen dat wij zouden verdwalen. Anyway thanks, hij kwam goed van pas. We wilde namelijk van onze kant van het eiland naar de andere kant van het eiland lopen. We hadden gelezen dat dit mogelijk was en hiermee hoefde je niet perse met de (te) dure watertaxis. Volgens de receptioniste was dit ongeveer 40min lopen. Zwembroekje en slippertjes aan, zonnebril op en gaan met die banaan.

Het pad was goed verstopt en minder begaanbaar dan we hadden gedacht. Net op het punt dat we hadden besloten om terug te gaan, en ook al een aantal meters waren teruggelopen, kwamen er twee jongens aan die datzelfde stuk gingen lopen op slippers. Ze kwamen van de andere kant en hadden het pad al een keer gelopen. Hoe meer zielen hoe meer vreugd zullen we maar zeggen. Al met al viel het best mee en was de jungle track op slippertjes goed te doen. Aan het einde van de track hoorden we wat geritsel in de bomen. We kijken omhoog, links en rechts. Aan de rechterkant zit familie aap ons aan te kijken. Stuk of 5-8 apen. Annika zorgde voor passend commentaar: “Babiieeeeeeesssss”. De apen waren zwart grijzig met een witte vlek rond beide ogen. Deze soort hadden we nog niet eerder gezien. Na wat research weten we de naam van de apen: Dusky Leaf Monkey of Brillangoer. We kwamen uit bij Perhentian resort. Pfieuw, wat een stek! We zijn via de kust richting het zuiden gelopen om uit te komen bij Shark Point. Shark Point is het zuidelijkste puntje van Besar en daar kun je, je raadt het al, haaien spotten. Om terug te komen bij onze kamer namen we om 16:00 een andere jungle track. Beetje afwisseling toch? En anders moesten we eerst hélémaaaal terug lopen. Even de ingang gevraagd aan een groep politieagenten die een of andere training hadden. Precies ja, die politieagenten kiezen de plekken wel uit. Nadat we de ingang hadden gevonden bleek dat deze pittiger was dan de vorige. Hoge rotsen, irritante neefjes (en nichtjes) en glibberige slippers. Mijn voordeel is dat de neefjes (en nichtjes) Annika veel zoeter vinden. Na ongeveer 45 minuten kwamen we doorweekt aan bij het resort om lekker in het lauwwarme water, 30 graden en 40cm diep, af te koelen. In onze dagplanning stond een dag relaxen en vooral niet te veel doen. Mislukt! Zal wel in het aard van het beestje zitten. Oja, naast apen en wat kleine hagedisjes hebben we ook een knoepert van een varaan gezien. Helaas was ik te traag om er een foto van te maken. Sorry.

Pulau Perhentian Besar – Chill down

De resterende dagen hebben we het rustiger aangedaan. Ontbijtje scoren deden we bij een van de weinige strandtentjes om ons vervolgens in de schaduw op een handdoekje te installeren. Ondanks dat we ons hier echt toe moesten zetten, niks doen, is het de laatste dagen goed gelukt. Mede dankzij het eiland. Alle eilanden aan de oostkust van Maleisië zijn gebonden aan een hetzelfde seizoen, het regenseizoen. Het is niet zo dat er totaal niks te doen was maar snorkelen was redelijk onmogelijk. Wilde je echt lekker gaan snorkelen dan was je genoodzaakt om een snorkeltour te boeken die naar onze mening zeer overpriced was. We besteden liever ons geld aan iets wat we echt graag willen i.p.v. aan iets om maar “iets” te doen. Daarbij kwam dat het zicht onderwater niet bijzonder goed was. Al met al hebben we een paar zeer relaxte dagen gehad met goed weer in een tropische omgeving.

Vrijdag zijn we vroeg vertrokken richting Borneo, dat verhaal kun je hier lezen. Eerst met de boot terug naar het vaste land. Van daar met de teksi richting het vliegveld in Kuala Terranganu om met een tussenstop in KL te komen bij onze eindbestemming Kuching. In Kuhcing, City of the Cats, willen we in ieder geval richting het national park en het Orang Oetan reservaat.

2 Comments

  1. Corry schreef:

    Wat weer een super ervaring. Fijn dat ik mag meegenieten.

  2. Bertjan schreef:

    Wat een heerlijke reis zeg, knetter jaloers!! Geniet ervan!

    Cheers

    BJ

Reacties zijn gesloten.