Gili Air een van de 3 parels en Senggigi is een saaie strandplaats

Gili Air het beste van 3 werelden

De Gili’s (Gili Trawangan, Gili Meno en Gili Air) zijn eilanden in het noordwesten van de staat/eiland Lombok. Een ferry heeft ons van Nusa Lembongan Indonesië (klik op de link voor de vorige post) op Gili Air gebracht. Gili Air is het eiland die bijna aan Lombok vastzit en is niet heel groot, ongeveer een omtrek van 5km2 en kun je helemaal rondlopen in ongeveer 1,5 uur. Tenminste dat deden wij in 1,5 uur. Gili Meno de middelste van de 3 eilanden is het “honeymoon island” rustig met veel luxe verblijven en Gili Trawangan (Gili T) het party eiland perfect voor feestend publiek. Kortom, Gili Air dus. Op alle eilanden heb je geen auto’s/brommers/busen, alles gaat fietsend, lopend of net als way- way back, met paard en wagen.

Paard en Wagen
Hét vervoersmiddel op Gili Air.

De geboekte kamer, Limetless Homestay bleek niet te zijn wat we er van hadden verwacht. Het “bed” was een soort van cementenverhoging met daarop een matras, de muren zaten vol bruine zandstrepen, de kast kon niet open en ga zo nog maar even door. Maar goed, het koste ook maar €16,- voor 2 nachten en we waren niet van plan om veel tijd op de kamer door te brengen hier op Gili Air. Toch een klein hoogtepuntje, we sliepen onder een echt Louis Vuitton dekbed.

Zwanen + Ekte Ekte Louis Vutiton
Eindelijk weer een fatsoenlijk dekentje. Louis Vuitton en niks minder.

Hebben we altijd al een keer gewild, Jippie! Toen we voor ons kamertje zaten kwam er een familie langs die het online had geboekt. Eenmaal bij de kamer waren ze niet tevreden en besloten per direct opzoek te gaan naar iets anders. Ha, dat was best uniek om te zien hoe dat ging. Voor ons was dit verblijf echter prima.

Een duik in het diepe in Gili Air

Gili Air heeft een heel relaxte sfeer met veel barretjes, duikscholen, warungs en redelijk wat veel (Nederlandse) toeristen. Maar dat mocht de pret niet drukken. Het eerste gevoel wat het eiland ons gaf zeer goed. Relaxt. Op Gili Air zijn veel duikscholen die verschillende duiktrips bij de 3 verschillende eilanden aanbieden. Het begon toch wel een beetje bij Geert-Jan te kriebelen om weer een sprong in het diepe te maken. Zijn laatste duik was immers afgelopen zomer op Bonaire samen met Wijnand. De trip naar Sepidan (oost Borneo) ging helaas niet meer door, dus we liepen bij een willekeurige duikschool, Scallywag Divers, naar binnen. Na wat informatie gekregen te hebben en lekker te zijn gemaakt met het regelmatigzien van Blacktip Reef Sharks bij Sunset point van de dag erna, had GJ besloten om de volgende ochtend mee te gaan. 

De volgende ochtend om 9:30 moesten we er zijn. Fijn, dan had GJ ’s ochtends mooi de tijd om nog wat cruciale handsingalen op te zoeken (halve tank, oké, etc). Niet geheel onbelangrijk zullen we maar zeggen. Aangekomen bij het kantoor alleen nog even vinnen passen en voor de rest eigenlijk helemaal niks. Ze tilden alle gear naar de boot en de duikers hoefden pas aan boord te gaan als alles klaar was. Bij de divesite aangekomen werd er zelfs geholpen met het aantrekken van alles en werden we voor de laatste keer gebriefd. Wat een überchille ervaring zo! Eenmaal onder water ging alles vanzelf en was alles onder controle. De duik zelf? Die viel tegen. Er was geen haai te bekennen en het koraal was helemaal aan gort geblazen met dynamiet om te vissen voordat het water rondom de eilanden als marinepark is bestempeld. Het is een stuk beter dan voorheen vertelde de divemaster, maar voor nu was het niet bijzonder. Jammer. Gelukkig niet met lege handen naar huis: een grote aal, schildpad en een soort van vlieggarnaal.

Underwater Boss
The Bosssss

 

 

 

 

 

 

Veendam een wereld gemeente!

’s Middags zaten we te chillen totdat we ineens een bekende uit Muntendam tegenkwamen. Bizar! Zij was samen met haar vriend aan het rondreizen. Ha, zo toevallig dat wij precies op dat moment daar zaten en dat ze net op dat moment uit de boot stapte. ’s Avonds hadden we nog een happy hour meegepakt, “buy one, get one for free!” Juist, dat zijn de berichten. De volgende ochtend gingen we Gili Air verruilen voor onze volgende bestemming, Senggigi op het eiland Lombok.

Senggigi een overgewaardeerde strandplaats

Om van het Gili Air af te komen namen we de lokale busboot. Het transport heeft in Indonesië zijn eigen dienstregeling en eigen routes. Na de boot zouden we met een shuttlebus naar Senggigi gebracht worden maar daarvoor moesten we eerst nog even wachten +/- 1 uur in een café. De vorige avond hadden we een ticket gekocht voor de boot en de shuttlebus die ons bij ons hotel zou afzetten. Eenmaal in de shuttlebus zei de man dat dit niet kon en dat er extra voor betaald moest worden. Daaaaagg… Dat ging niet gebeuren. Eenmaal in Senggigi Sentral, heeft Annika haar strenge stem opgezet en de man even duidelijk gemaakt dat hij ons gewoon moest droppen bij het hotel zoals afgesproken. Hij begreep het. Een laatste poging bij GJ haalde ook niks uit. De man bleek best oke en dropte ons direct bij het hotel, Baleku. Baleku zag er goed uit met een (schoon) zwembad en een traditionele kamer met klamboe en buiten badkamer.

Uiteraard was de scooter onze vriend om de omgeving te checken. Tijdens dit avontuur kwamen we op plekken waar medewerkers van een supermarkt zelfs met ons op de foto wilden. Zo moet de koning zich voelen. Iedereen zwaaide en lachte naar ons. Waarschijnlijk hadden ze nog niet vaak toeristen gezien. Onderweg terug naar het hotel vormden zich donkere regenwolken boven Senggigi. Shit! Geen regenjas bij ons. Gelukkig viel de regen mee en waren er genoeg bomen waar we onder konden schuilen. Op veel fora werd geschreven dat Senggigi mooie stranden heeft. Dit betwijfelen wij. Er zijn veel mooiere stranden. Eenmaal thuis hebben we besloten dat Senggigi niet de plek voor ons is. In de buurt is weinig te zien en de stranden vallen tegen. Geen probleem, dan gaan we toch eerder naar Kuta Lombok? De volgende ochtend naar Kuta dus!

5 Comments

  1. Bonnie schreef:

    Was weer mooi om te lezen.😃

  2. miranda schreef:

    Jullie maken wel echt een wereldreis ! Leuk om het te lezen ! Ook knap hoor dat jullie op een scooter durven te rijden. Heb ik nog nooit gedaan in buitenland. Ook grappig dat je toevallig muntendammers tegenkomt. Maar jammer dat de stranden niet altijd zo mooi lijken als op de foto ‘s. En bijzonder dat je mensen bijna moet bedreigen om aan de prijzen te houden. Veel plezier in kuta!

    1. Annika schreef:

      Hoi Miranda,

      tja, we wisten wel dat we moesten onderhandelen over prijzen maar dat het overal kan/moet hadden we niet verwacht. Scooter rijden valt eigenlijk best mee, Bali was wel erg druk maar voor de rest waar we zijn geweest was het prima te doen. Het is zo makkelijk om je via deze manier van A naar B te brengen. Je ontkomt er bijna niet aan..

  3. Bertjan schreef:

    JALOERS!!

Reacties zijn gesloten.